Crime Life Gang Wars

Wymagania względem komuptera:
Pentium 4 2 GHz
512 MB RAM
karta graficzna 128MB (Geforce 5700 lub lepsza)
3 GB HDD
Windows 2000/XP
Strona domowa gry: http://www.konami-crimelife.com/

Opis - gry-online

Crime Life: Gang Wars to dynamiczna gra akcji/TPP, w której gracze mogą odczuć prawdziwy klimat współczesnych, gangsterskich porachunków w wirtualnym mieście Grand Central City. Na obszarze tejże metropolii o szacunek na ulicach, wpływy i dominację walczą cztery gangi: Outlawz, Head Hunterz,...

Opis - gry.gery

W Kingpinie wcielamy się w totalnego zbira, który stara sie wspiąć na szczyty miejskiej przestępczości, a zarazem zemścić sie na swoich oprawcach, którzy doprowadzili jego facjatę do kiepskiego stanu. Fabuła gry jest pretekstem do zabijania kolejnych ilości wrogów, co okazuję sie zadaniem naprawdę przyjemnym. Grafika , jak na dzisiejsze czasy, prezentuje się nadwyraz okazale, chociaż wygląd niektórych postaci może budzić zastrzeżenia. Ich animacja stoi na całkiem przyzwoitym poziomie. Muzyka została doskonale dobrana do klimatu gry i muszę swtierdzić że jest ona jedną z lepszych w tego typu strzelankach, a musze napomknąć o tym że została ona stworzona przez zespół Cypers Hill. Grywaloność w Kingpinie przewyższa wiele gier i...

Recenzja gry

Ice-T zamieścił na jednym ze swoich albumów („Home Invasion”) ostrzeżenie, które w wolnym tłumaczeniu brzmiało mniej więcej tak: „Jeśli obrażają cię takie słowa, Jak: (w tym miejscu pada kilkanaście słów, w rodzaju f...ck, sh...t, muthaf...er itp., które dyplomatycznie pominę milczeniem), natychmiast odłóż tę kasetę. To nie jest album pop”. Podobne ostrzeżenie można by umieścić na pudełku gry „Kingpin: Life Of Crime”. Nie jest to w rzeczy samej zabawka dla grzecznych chłopców. Kingpin to gra wulgarna i ociekająca krwią, w której trzeba nasłuchać się wyszukanych przekleństw i rozwalać łby napakowanym osiłkom. Gra ma już kilka lat, jednak mimo to niewiele straciła na grywalności i nadal robi dobre wrażenie. Ale po kolei.Co, gdzie i kiedy„Kingpin” to typowy First Person Shooter. Tytułowy Kingpin to szef dużego gangu, który grasuje w bliżej nieokreślonym mieście, gdzieś w Ameryce. Szefował by mu jeszcze długo i szczęśliwie, gdyby nie zadarł z pewnym jegomościem. Jak pewnie się domyślacie, chodzi o głównego bohatera gry, w którego przyjdzie wam się wcielić. Gra rozpoczyna się w momencie, kiedy to osiłki Kingpina spuszczają wam porządne baty. Budzicie się w pewnym ciemnym zaułku poobijani, wściekli i pałający chęcią zemsty. Uzbrojeni w metalową rurkę ruszacie w miasto w poszukiwaniu odwetu. Nie muszę chyba dodawać, że przy okazji dostanie się każdemu, kto stanie na waszej drodze.Akcja gry rozgrywa się w dość ponurym mieście, gdzie na ulicy spotyka się tylko dziwki i bandziorów, mury pokrywają niezgrabne mazgaje, czasami nawet nie przypominające porządnego graffiti, a po ulicach biegają szczury i walają się góry śmieci. Jest to, jak twierdzą producenci gry, alternatywna wizja lat trzydziestych ubiegłego wieku. W tymże mieście życie aż kipi. Za każdym rogiem może czaić się bandzior z gnatem w łapie, ale spotyka się też bardziej przyjazne indywidua, które często podpowiedzą wam, co zrobić dalej albo sprzedadzą wam pożyteczne przedmioty, jak np. łom (który wcale nie służy do niewinnego majsterkowania). Przy okazji wędrówki po owym uroczym miejscu często przyjdzie wam odwiedzać bary, w których dziwki i bandziory popijają piwo i grają w bilard oraz sklepy, w których za kilka dolców można kupić porządnego gnata. Na ulicach i w barach można też wynająć osiłków, którzy wspomogą was w dziele zemsty, a nawet oddadzą za was swoje życie, oczywiście za odpowiednią opłatą. Forsę zdobywa się w najprostszy z możliwych sposobów – opróżniając kieszenie typów, których wysłaliście na tamten świat. Ognia!Jak to już w takich grach bywa, przygodę rozpoczyna się z marną bronią, aby w miarę rozwoju akcji zdobywać coraz to lepsze. Podstawowym orężem jest metalowa rurka - niezbyt skuteczna, ale lepsza niż nic. Za dolara można kupić u podejrzanego grubasa na rogu ulicy łom, bardzo przydatny przy rozwalaniu krat bo raczej trudno jest nim ukatrupić osiłka uzbrojonego w shotguna. Jest też oczywiście cały arsenał broni palnej: tradycyjnie już w wyposażeniu waszej postaci znajdzie się pistolet, shotgun, karabin maszynowy, bazooka, granatnik i - uwaga! - miotacz płomieni. Nie trzeba chyba dodawać, że każda z nich ma inne zastosowanie i skuteczność. Oczywiście największe zniszczenie sieje bazooka, ale niestety można nią sobie zrobić niechcący krzywdę, dlatego najlepiej strzelać z niej z daleka i unikać wąskich korytarzy. W tym ostatnim przypadku najlepiej podsmażyć przeciwnika miotaczem płomieni i to najlepiej zza rogu, bo podpaleni przeciwnicy mają dziwną skłonność do rzucania się wam w ramiona, a łatwo sobie wyobrazić, jak może skończyć się uścisk z płonącym drabem. Jednym słowem, dostępna broń jest bardzo różnorodna i dostarcza sporej frajdy przy masakrowaniu przeciwników (można np. podejść cichutko do nie spodziewającego się niczego draba i odstrzelić mu głowę jednym strzałem z shotguna).Dyplomacja i handelCiekawie przedstawia się kwestia zdobywania broni i różnego rodzaju wyposażenia (pancerze, amunicja itp.) oraz interakcji z otoczeniem. Broń i amunicję można odbierać powalonym przeciwnikom, zbierać w kwaterach bandziorów, a także kupować w specjalnych sklepach (Pawn-O-Matic). Z każdym napotkanym osobnikiem możecie uciąć sobie krótką pogawędkę, o ile wcześniej nie zacznie do was strzelać. W zależności od tego, na kogo traficie, rozmowa może skończyć się uzyskaniem cennej wskazówki (np. gdzie szukać jakiegoś gadżetu) albo wymianą ognia. Dialog może mieć trzy wersje: neutralną, wulgarną albo tak wulgarną, że po zagajeniu trzeba natychmiast brać nogi za pas albo sięgać po spluwę, bo rozjuszony rozmówca może wam się dobrać do tyłka. W przypadku rozmowy z wynajętym osiłkiem wydajecie mu rozkazy: „poczekaj tu”, „chodź ze mną” i mój ulubiony – „rozwal ich!” (Let’s blow!). Tak duża swoboda w komunikowaniu się z otoczeniem jest dużą zaletą gry i sprawia, że „Kingpin” może śmiało konkurować pod tym względem nawet z najnowszymi produkcjami.Dla oka i dla uchaWarto byłoby poświęcić kilka słów grafice i oprawie dźwiękowej. Cóż, widać niestety, że gra ma już kilka lat, co szczególnie razi w przypadku wyglądu postaci, które są nieco kwadratowe, niemniej jednak ogólnie nie jest tak źle. Nie uświadczycie tu bajecznych kolorów i rozległych przestrzeni, jak choćby w „Unrealu” – cała rozgrywka toczy się z reguły w ponurych zaułkach i na zdewastowanych ulicach, co tworzy mroczny i nieco klaustrofobiczny, ale ciekawy klimat. Producenci gry wykorzystali silnik Quake’a 2 i wycisnęli z niego chyba wszystko, co się dało. Efekty są bardzo zadowalające – wytatuowane draby, graffiti na ścianach i ogólny wygląd wykreowanego świata robią naprawdę przyzwoite wrażenie i sprawiają, że w „Kingpina” gra się z dużą przyjemnością.Dźwięk stoi na równie wysokim poziomie. Przede wszystkim zwracają uwagę dialogi i oprawa muzyczna. Język gry jest niezwykle soczysty – piętrowe przekleństwa, których nie powstydziliby się bohaterowie „Pulp Fiction”, rozlegają się praktycznie na każdym kroku. Groźby jakimi raczą nas przeciwnicy, albo bramkarze w lokalach czasem wręcz rozbrajają („I’ll stick that in your ass and pull the fuckin’ trigger!!!”). Kiedy będziecie przechodzić koło lokali, usłyszycie muzykę i fragmenty rozmów. A muzykę nagrał nie kto inny, jak jeden z czołowych zespołów sceny hip-hopowej – Cypress Hill. Nie każdy oczywiście musi lubić ten rodzaj muzyki, ale do „Kinpina”...

Crime Life Gang Wars Download RapidShare Pobierz