KGB

Opis - gry.gery

...

Recenzja gry

Szpiegujemy, przesłuchujemy, legitymujemy i na własnej skórze doświadczamy zepsucia sowieckiej władzy. Co tu dużo mówić - miła posadka w KGB.Żadna praca nie hańbiDepartament P, do którego oddelegowany został Maksym Rukov, jest specyficzną jednostką organizacyjną. Powstała ona na fali Pierestrojki i Głasnosti, a jej zadanie to tropienie korupcji w szeregach samego KGB. Jest to praca bardzo niewdzięczna, o czym Rukov nie jeden raz przekona się na własnej skórze. Niechęć do departamentu P jest bowiem w służbach specjalnych powszechna - nikt tam nie lubi, gdy patrzy mu się na ręce...Z tego "awansu" nie jest zadowolony również Rukov. Nasz bohater oderwany został od swych obowiązków w GRU (Radziecki Wywiad Wojskowy), gdzie jako żołnierz Specnazu świetnie sobie radził. Towarzyszymy mu od pierwszego dnia pracy w departamencie P. Pierwsze polecenie służbowe to przeszukanie biura niejakiego Golicyna, detektywa zamordowanego poprzedniej nocy. Od razu okazuje się, że maczali w tym palce funkcjonariusze KGB. Od tej pory zdarzenia toczą się już bardzo szybko i ocierają się o coraz to wyższe szczeble władzy państwowej. Do tego cała sprawa w jakiś sposób wiąże się z zamachem terrorystycznym sprzed kilku lat, w którym zginął ojciec Maksyma, również oficer GRU.Nikt nie mówił, że będzie łatwoW rolę nieżyjącego ojca, którego Rukov w chwilach słabości przywołuje z pamięci, wcielił się sam Donald Sutherland. W krótkich filmach podpowiada nam jak prowadzić śledztwo, chwali nasze postępy i z ojcowskim spokojem radzi zacząć od nowa, gdy zabrniemy w ślepy zaułek.A zabrniemy nie raz i nie dwa, bo gra jest bardzo wymagająca. W przeciwieństwie do większości przygodówek, w Conspiracy wyczerpanie wszystkich opcji dialogowych, to prosta droga do nikąd. Agent KGB musi umieć się zachować i ugryźć się w język, gdy trzeba. Źle zadane pytanie - rozmówca wypnie się na nas albo zwyczajnie spuści nam lanie. Nie wystarczy jednak uważać, co i do kogo się mówi. Niektóre czynności musimy wykonać w odpowiednim czasie (tak, gra toczy się w czasie rzeczywistym!), ba, trzeba nawet uważać jakie przedmioty nosimy przy sobie. Kto by pomyślał, że nie wyrzucony w porę woreczek z kokainą, uniemożliwi późniejsze postępy?! Wszystko to sprowadza się do wielokrotnego powtarzania tych samych fragmentów gry; czasem do znudzenia, a nawet irytacji.Raczej nikt nie zdenerwuje się przy rozwiązywaniu samych zagadek. W Conspiracy nie ma miejsca na otwieranie drzwi za pomocą muchy, grzyba i słoika z majonezem. Problemy, przed którymi stajemy to szpiegowska rutyna - odczytać zaszyfrowaną wiadomość, wyłączyć alarm, podłożyć pluskwę gdzie trzeba itp. Zagadki są umiejętnie wplecione w fabułę gry, wszystkie są logiczne, co nie przeszkadza w tym, że bywają piekielnie trudne. Starość nie radośćOprawa Conspiracy odrzuci od monitora każdego gracza, który termin "akcelerator 3D" zna od małego. Ale nie ma się co dziwić; gra nie zachwycała nawet w roku 1992, kiedy to wydana została po raz pierwszy, jako KGB. Prosta, a wręcz surowa i schematyczna grafika raczej nie może się podobać. W dodatku podczas gry nie uświadczymy ani odrobiny animacji. Zabawnie wyglądają ludzie, którzy zamiast wyjść z pokoju, minimalizują się, niczym okna w Windowsie. W 1995 roku do KGB dodano...

KGB Download RapidShare Pobierz